GÖK KUBBENİN İZİNDE: ALİ KUŞÇU

15.yüzyılın ortasında, Türk-İslam medeniyetinin incisi Semerkant’ta gökyüzü sadece seyredilmez; Allah’ın kâinattaki kevni ayetleri olarak satır satır okunurdu. Sultan ve astronom Uluğ Bey’in inşa ettiği devasa rasathanede, babası sarayın doğancıbaşısı olduğu için "Kuşçu" lakabıyla anılan genç Ali, hocasıyla birlikte asırların en kusursuz yıldız haritasını (Zîc-i Uluğ Bey) tamamlamak üzeredir.

Ancak 1449 yılının karanlık bir gecesinde siyasi ihtiraslar Semerkant’ı sarar. Rasathaneyi ve içindeki bilimsel eserleri ortadan kaldırmak isteyen karanlık odakların saldırısı başladığında, Uluğ Bey hayatının emanetini genç Ali Kuşçu’ya teslim eder: "Tahtlar yıkılır, saraylar kül olur evladım... Ama gök kubbenin ilmi insanlığın emanetidir. Bu yıldız kayıtlarını al ve buradan çık!"

Peşindeki suikastçılara, geçit vermez dağlara ve fırtınalara rağmen göklerin haritasını koruyan Ali Kuşçu; sadık doğanı Şahbaz ve keskin matematik dehasıyla iz sürer. Semerkant’ta söndürülmek istenen o yıldız, Cihan Padişahı Fatih Sultan Mehmed’in davetiyle İstanbul ufuklarında Sahn-ı Semân semalarını aydınlatan bir güneşe dönüşecektir.